Dane typu OOB

Każda para połączonych gniazd posiada logicznie wydzielony kanał komunikacyjny przeznaczony właśnie dla danych typu Out-Of-Band. Dane te nie są dostarczane procesowi podczas użycia zwykłych wywołań recv() - aby je odczytać musimy wyraźnie powiedzieć systemowi, że teraz chcemy obsłużyć OOB. Robi się to doając flagę MSG_OOB do wywołania recv():

  recv (s, buf, sizeof(buf), MSG_OOB);
  

To samo dotyczy wysyłania takich danych - musimy dodać tą samą flagę do wywołania send(). Innym sposobem na odczytywanie OOB jest umieszczenie ich w tym samym buforze, co zwykłe dane dzięki wywołaniu:

  int a = 1;
  setsockopt (s, SOL_SOCKET, SO_OOBINLINE, &a, sizeof(a))
  

Mimo wymieszania OOB z resztą danych nadal mamy możliwość stwierdzenia, czy odczytywane aktualnie dane są typu OOB, czy nie:

  int b=0;
  ioctl (s, SIOCATMARK, &b);
  
  printf ("Następne wywołanie recv() odczyta dane %s.\n", b == 1 ? "OOB" : "zwykłe");
  

Korzystamy tu z faktu, że system po odebraniu porcji danych OOB umieszcza je w osobnym buforze, a w zwykłym buforze gniazda umieszcza znak, że w danym miejscu znajdowały się (lub znajdują się - SO_OOBINLINE) dane OOB.

Do czego wykorzystuje się OOB ? Głównie do sygnalizowania zdalnemu procesowi jakichś szczególnych, priorytetowych żądań. Znajduje to zastosowanie np. w serwerach telnetd i rlogind. Załóżmy, że podczas sesji telnet wydaliśmy polecenie:

  $ cat bardzo\_duży\_plik
  

Po kilku linijkach widzimy, że niezupełnie o ten plik nam chodzilo. Co teraz ? Czy musimy długo czekać aż ten ogromny plik zostanie wyświetlony ? Otóż nie. Zazwyczaj wciskamy ctrl+c i po chwili mamy znowu dostęp do shella. Spróbujmy dla odmiany zamiast ctrl+c wpisać dowolne polecenie shella. Zauważymy, że nie zostało ono wykonane natychmiast - wykona się dopiero, kiedy polecenie cat wyświetli cały plik. Skąd więc ta różnica ? Właśnie w tym, że nasz klient telnetu wysyła pewne priorytetowe polecenia z włączoną flagą MSG_OOB. Z kolei serwer telnetu jest asynchronicznie informowany o nadejściu takich danych i w tym przypadku przerywa wszystkie inne czynności w celu ich obsłużenia. Na poziomie protokołu TCP dane OOB charakteryzują się tym, że są transmitowane w segmentach z włączoną flagą urgent (pilne) dzięki czemu są umieszczane w buforze gniazda przed wszystkimi innymi segmentami.

W przypadku danych OOB obsługiwanych przez protokół TCP trzeba pamiętać o dwóch ważnych rzeczach. Po pierwsze, jeśli w buforze znajduje się już porcja danych OOB i w tym czasie nadejdą kolejne takie dane to poprzednia porcja jest przesuwana do bufora przeznaczonego na zwykłe dane. Po drugie, protokół TCP umożliwia jednorazowe wysłanie tylko JEDNEGO BAJTU OOB.