Prosta metoda tworzenia kopii zapasowych jest dobra dla osobistych komputerów i małych serwerów. Przy dużej ilości danych należy zastosować inne metody.
Prosta metoda ma dwa poziomy: pełny i różnicowa kopia. Można to uogólnić do kilku poziomów. Pełna kopia to poziom 0, kopie różnicowe to: 1, 2, 3, ... Na poszczególnym poziomie zachowujesz dane, które są zmienione względem niższego, lub równorzędnego poziomu.
W ten sposób uzyskujemy dłuższą żywotność danej kopii danych, umożliwiając w ten sposób dostęp do kilku wersji plików, lub danych, które zostały usunięte dawno temu.
Dla przykładu: posiadając 10 taśm, możemy 1 i 2 wykorzystywać na miesięczne kopie (robione w pierwszy piątek miesiąca), taśmy 3 - 6 będą zawierać tygodniowe kopie (inne piątki, pamiętaj, że w miesiącu może być 5 piątków, więc potrzebujemy 4 taśmy), taśmy 7 - 10 będą kopiami dziennymi (poniedziałek do czwartku). Za pomocą dodatkowych 4 taśm wydłużyliśmy sesję z 2 tygodni do dwóch miesięcy. Prawdą jest, iż nie możemy odzyskać wszystkich wersji wszystkich plików, jednak to co możemy odzyskać jest często wystarczające.
Figure 10-1 pokazuje, który poziom powinien być użyty w danym dniu, oraz z których kopii można odzyskać dane pod koniec miesiąca.
Poziomy kopii mogą być również używane do utrzymywania czasu odzyskiwania danych do minimum. Jeżeli posiadasz wiele kopii różnicowych o coraz rosnącym jednostajnie poziomie, aby odzyskać wszystkie dane musisz je wszystkie odczytać. Możesz jednak tworzyć kopie o niekolejnych poziomach ograniczając liczbę taśm niezbędnych do odtworzenia systemu.
Aby uzyskać taki efekt, możesz używać niższego poziomu dla każdej następnej kopii różnicowej. Jednakże, w ten sposób wydłużasz również czas tworzenia kopii (każda kopia zawiera wszystko od poprzedniej pełnej kopii). Lepszy schemat jest sugerowany przez podręcznik programu dump. W skrócie wykonuj kolejno kopie o poziomach: 3, 2, 5, 4, 7, 6, 9, 8, 9, itd. W ten sposób tworzenie kopii i odzyskiwanie danych trwa krótko. Liczba niezbędnych taśm zależy od tego jak długie przerwy będziesz czynił między pełnymi kopiami, jednak i tak będzie niższa niż w przypadku prostego schematu.
Table 10-1. Efektywny schemat tworzenia wielopoziomowych kopii zapasowych
| Taśma | Poziom | Kopiowanie (dni) | Ilość taśm niezbędnych do odtworzenia |
|---|---|---|---|
| 1 | 0 | n/a | 1 |
| 2 | 3 | 1 | 1, 2 |
| 3 | 2 | 2 | 1, 3 |
| 4 | 5 | 1 | 1, 2, 4 |
| 5 | 4 | 2 | 1, 2, 5 |
| 6 | 7 | 1 | 1, 2, 5, 6 |
| 7 | 6 | 2 | 1, 2, 5, 7 |
| 8 | 9 | 1 | 1, 2, 5, 7, 8 |
| 9 | 8 | 2 | 1, 2, 5, 7, 9 |
| 10 | 9 | 1 | 1, 2, 5, 7, 9, 10 |
| 11 | 9 | 1 | 1, 2, 5, 7, 9, 10, 11 |
| ... | 9 | 1 | 1, 2, 5, 7, 9, 10, 11, ... |
Wymyślny schemat może zredukować liczbę pracy, jednak może zwiększyć ilość czynników, na które trzeba zwracać uwagę. Musisz zadecydować czy warto.
dump ma wbudowaną obsługę poziomów, dla tara i cpio musisz to zaimplementować za pomocą odpowiednich skryptów.